Por pyetja ime është një tjetër:
Ku janë liderët?
Po shoh prej ditësh dhjetëra mijëra qytetarë.
Po shoh të rinj.
Po shoh familje.
Po shoh profesionistë.
Po shoh studentë.
Po shoh njerëz që kanë lënë punën, biznesin dhe kohën e tyre, sepse besojnë se Shqipëria meriton më shumë.
Dhe kjo, për mua, është një nga pamjet më të bukura të demokracisë.
Sepse një shoqëri që reagon është një shoqëri që ende nuk ka hequr dorë.
Por ndërsa shoh gjithë këtë energji, vazhdon të më lindë e njëjta pyetje:
Ku janë liderët?
Jo ata që marrin mikrofonin.
Jo ata që bërtasin më fort.
Jo ata që kërkojnë pesë minuta famë.
Por njerëzit që mund të bashkojnë.
Që mund të frymëzojnë besim.
Që mund të marrin përgjegjësi.
Sepse historia na ka treguar se turmat krijojnë energji, por vetëm lidershipi krijon drejtim.
Sot dëgjojmë shumë “JO”:
❌ Jo kësaj.
❌ Jo atij.
❌ Poshtë ky.
❌ Ik ai.
Por shumë pak dëgjojmë:
👉 Cili është vizioni?
👉 Kush është alternativa?
👉 Kush është ekipi?
👉 Kush merr përgjegjësinë?
Dhe kjo është arsyeja pse besoj se problemi më i madh i Shqipërisë nuk është mungesa e protestuesve.
Problemi është mungesa e besimit.
Sepse besimi nuk fitohet me një fjalim.
Nuk fitohet me një status në Facebook.
Nuk fitohet me një intervistë televizive.
Besimi ndërtohet me vite.
Me integritet.
Me transparencë.
Me punë.
Me rezultate.
Dhe ndoshta kjo është sfida më e madhe që kemi si shoqëri.
Jo të gjejmë më shumë njerëz që protestojnë.
Por të gjejmë më shumë njerëz që bashkojnë.
Më shumë njerëz që ndërtojnë.
Më shumë njerëz që frymëzojnë.
Më shumë njerëz që, edhe kur nuk je dakord me ta, prapë arrijnë të fitojnë respektin tënd.
Sepse protestat mund të ndryshojnë qeveri.
Por vetëm lidershipi mund të ndryshojë një vend.
Dhe për këtë arsye dua t’ju bëj një pyetje, pa parti, pa militantizëm dhe pa paragjykime:
Nëse nesër do t’ju kërkohej të zgjidhnit 10 shqiptarë për të ndërtuar Shqipërinë e 20 viteve të ardhshme…
Kë do të propozonit?
Jo emrin e politikanit që mbështet.
Jo emrin e mikut tënd.
Por emrin e njeriut që do t’i besoje të ardhmen e fëmijëve të tu.
Sepse ndoshta aty fillon ndryshimi i vërtetë.
